smit-lloyd 19

Het bijzondere aan de tewaterlating was dat dominee WF Maitland het schip op weg naar het water zegende. Dit is het grootste schip dat ooit op deze werf was gebouwd.

1968.
De Smit-Lloyd 31 gaat varen onder Australische vlag en met een Australische bemanning. Ze is onder contract van West Australian Petroleum Pty. Ltd en gaat samen met de SL 32 vanuit Barrow Island werken voor de jack-up Jubilee.

1970.
Nu werken de schepen vanuit Fremantle.

1973.
In april vertrek uit Australië en in Singapore overgenomen door Smit-Lloyd en herdoopt in Smit-Lloyd 19, ze gaat onder de Nederlandse vlag varen. Hier zijn ook de Australiërs vervangen door Nederlanders.
De SL 19 gaat eerst dokken en op 15 juni gaat ze naar Ras Tanura. September is de basis Jeddah maar op 22 oktober is de SL 19 weer in Singapore.
November vertrek naar Taiwan om voor de Wodeco IV te gaan werken.

1974 t/m 1976
Supplyhaven is Keelung / Kaoshung en het boorschip is de Wodeco IV.

1977.
Omstreeks april is het contract in Taiwan afgelopen en vertrekt de SL 19 naar Kuala Belait waar voor diverse objecten wordt gewerkt.

1978.
Na Kuala Belait een reis naar Mangalore in India en in april weer terug in Singapore om te dokken.
In Singapore worden 4 drukvaten geladen met een gewicht van 2 x 35, 21 en 5 ton bestemd voor een productieplatform van Cities Philippines in het Nido field.
De supplybase is Mabini waar de SL 12 en 116 ook werken.

1979.
Tot ca. augustus in Mabini, september in Singapore en aan het eind van dit jaar in Kuala Trengganu bij de Neddrill 1 en Wodeco 7.

1980 / 1981.
Samen met de SL 32 nog steeds in Kuala Trengganu.

1982.
De Smit-Lloyd 19 is op 1 januari, terwijl ze voor de Wodeco 7 naar Singapore voer, om 03.45 aan de grond gelopen op het eiland Pulau Aur. Een eiland 60 mijl ten noordoosten van Singapore. Het schip is Constructive Total Loss verklaard.
De matroos van de wacht zag het eiland op de radar voor een regenbui aan en kreeg daarna dan ook de bijnaam van Kees Regenbui. De stuurman werd ontslagen.